یه حس عجیبی داره مرور مطالبش که یادآور کلی خاطرست
خوندن کامنتا حال و احوال دوران گذشته هارو برام زنده میکنه
حس خوب نوجونی و علایق و سلایق من در کنار کسی که دوسش دارم و باقی عزیزانم
کامنتهای برادرم، دوستهای واقعیم و.... باعث شده این وبلاگ به بهترین خلوتگاه من تبدیل شه
میام خاطره بازی میکنم و میرم تا موقعی که زندم
شاید پیر شدم روزی آلزایمر گرفتم ولی مطمئنم با دیدن این وبلاگ بازم خیلی چیزا یادم میان
چه خوبه که اینجا رو دارم و چه خوبه که بلاگفا هنوز پابرجاست
خیلی از دنیاهای مجازی ما مثل بینگ ، یاهو، نیمبوز، و حتی فیس بوک و وایبر دیگه وجود ندارن
ولی بلاگفا هنوز هست مانند یه دفتر خاطرات کهنه و یا آلبوم عکسهای قدیمی ما
این حس نوستالژیکی که اینجا برام بوجود میاره رو با هیچی عوض نمیکنم
------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن: روزهای صامت امروزی ، بی تفاوتی ها و بی حوصلگی ها
انتظار های ناخوشایند مثل خوره هر روز و هر دقیقتو میبلعه ، انتظار یه فاجعه و درک روزهای پس از اون
درک روزهایی که چطور گذشته وبه اینجا رسیدیم.... یه عالمه علامت سوال؟!
بازم شکر خدایا هرچی توبخوای
برچسب: نوستالژی,
نویسنده: آدرین حسنی